உன் மௌனம்

உன் மௌனம் கடலினைப்
போலவே இருக்கிறது
இறங்கி நீந்தவும் முடியாமல்
இரசிக்கவும் முடியாமல்.

கடவுள், நீ, நான்

நீயும்  கடவுளும் ஒன்று தான்
கடவுளுக்கு பிறகு என்னை
குழந்தையாக்கியது நீ மட்டும் தான்.

நீயும் நானும்

நீயும் நானும் பேசிக்கொள்ளாத
நாட்கள் எல்லாம்
நான் வாழாத நாட்கள்

எனக்கு 
சுவாசிக்கப் பழகிக்கொடுத்த நீ
உன் உதாசீனத்தை தாங்கிக்கொள்ளும்
வித்தையையும் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கலாம்.

மறக்க முடியவில்லை

உன் சின்னச்  சின்னப் 
பொய்கள் எனக்குப் பிடிக்கும் .
அப்பொழுதெல்லாம் உன் கண்கள்
என்னை துளைத்துப் பார்க்கும் ...
நான் என்ன செய்யப் போகிறேனோ
என்று, அதை ...

மறக்க முடியவில்லை

பொய் சொல்வது
தெரிந்தும் - உன்னை
புகழ்வதால் வெட்கத்துடன்
உன் கண்கள் நாணுமே, அதை ....